Hallo allemaal,
Morgen is m'n laatste dagje, is een raar gevoel. Het is een geweldige tijd geweest hier met mooie en minder mooie ervaringen. Mijn gastouders zijn echt een familie geworden van me en zal ze erg gaan missen
Morgen ga ik trakteren op blessed camp. Cake en de kinderen krijgen er allemaal een speeltje bij en dan zal ik afscheid van de kinderen en de leraar moeten nemen. Deze week hebben Nathalie en ik tekeningen gemaakt die we aan de muur gaan hangen. Hier hebben we op elk A4tje een letter opgezet met een tekening erbij b.v de A for Apple. Dan kunnen de kinderen ook zien wat de leraar bedoelt met de woorden die hij zegt bij elke letter. De kinderen kunnen het wel zeggen, maar hebben er w.s. niet zo'n goed idee bij wat het werkelijk is. Nu kan de leraar het dan aanwijzen. Morgen gaan we de tekeningen ophangen. Verder was er vandaag medical day maar de verpleegster Mary was niet aanwezig w.s. door het enorme slechte weer. Het regent hier de hele week al verschikkelijk. 2 studenten van de medical school namen de medical day over. Vandaag was er ook een Nederlandse dokter aanwezig om even te kijken. Ze zag de wonden van de lepra-patienten en er waren wonden bij, waar ze van vertelde dat die in Nederland worden los gesneden om vervolgens schoon te maken en vervolgens krijgen ze antibiotica. In blessed camp word er om de wond een beetje gesneden, betadinezalf erop en een gaasje en klaar is Kees. Uiteindelijk is de kans aanwezigdat ze eraan overlijden. Bij de medical day was een oud vrouwtje die een paar dagen geleden een keer vroeg ofwe wat van suiker voor haar mee konden nemen, vandaag vroeg ze erna of ik eraan gedacht had. Ik had een pak koekjes in m'n tas zitten en heb die aan haar gegeven. Ze was er verschikkelijk dankbaar voor. Ondertussen waren de medical studenten met haar wonden op haar voet bezig en soms gaf ze pijn aan en ik wreef dan over haar rug heen om steun te bieden en dan glimlachte ze naar me. Erg vertederend. Ik praatte met andere vrijwilligers over het verwijderen van de jiggers bij de kinderen, ik vertelde ze dat ik me daarin absoluut niet bekwaam in voel, omdat ik bang ben dat ik het alleen maar erger maak voor ze. Ik heb van een paar mensen gehoord, als je de jiggers niet op de juiste manier eruit snijd dat de eitjes kunnen achterblijven en dan alleen maar erger wordt. Samen besproken dat ht eigenlijk heel goed zal zijn als er een protocol zal komen over hoe je ze moet verwijderen, maar het nadeel is, is dat er niks over bekend is. Op internet staat er zelfs helemaal niks over, dus eerst zal zo'n jigger helemaal onderzocht moeten worden. De vrijwilligster die er nu zit voor een paar maanden is een verpleegkundige en ik hoop dat zij er iets in kan betekenen, maar dat zal heel lastig worden.Het was deze week lastig op blessed camp door al dat regen, veel kinderen kwamen niet en de kinderen die er wel waren verveelde zich enorm, door het slechte weer konden ze niet buiten spelen en moesten ze zich allemaal binnen in een kleine ruimte zich vermaken, dus het was een behoorlijke chaos. De nieuwe school schiet al aardig op, de kans is groot dat ze hie in December kunnen beginnen, dan zal er een flinke verbetering plaats vinden. Ik het medical gebouwtje komt een doktor, dus dat is geweldig. Wat ik hier vooral geleerd heb is: pole pole= rustig aan, dus collega's, als ik terug kom handel ik naar pole pole haha.........hope for the best, prepair for the worst...........een boel geleerd over het geloof CHRISTEN.........dat elk mens iets goeds heeft en je hier op moet richten.........dat je mensen op wie je kwaad ben, altijd moet vergeven..........dat je warm eten gerust 5 keer kan opwarmen
..........zo zullen er ongetwijfeld nog wel meer dingen zijn maar kan er even niet opkomen. Een paar dingen wat ik echt niet zal missen is de matatu en de vele mannen die je willen, ook al moet ik er nog maar een dagje van genieten, want thuis heb ik dat niet meer
VERDER WIL IK JULLIE ALLEMAAL BEDANKEN VOOR HET VOLGEN VAN M'N SITE EN DE MENSEN DIE REACTIES HEBBEN GEPLAATST, DIT GAF ME STEUN EN PLEZIER OM TE LEZEN!!!!! IK ZAL DE MEESTE VAN JULLIE BINNENKORT WEL WEER ZIEN. DEZE ERVARING ZAL IK NOOIT VERGETEN. Morgennacht om 4 uur vetrek ik vanuit m'n gastfamilie naar de luchthaven in Mombasa. Mijn gastouders en Nathalie gaan met mij mee, dus dat is super. Ik zal zaterdagavond laat thuis komen.
DOEIDOEI Liefs Sharon
